حيطه رواني – حركت

حيطه رواني حركتي آن بخش از هدف هاي آموزشي را شامل مي شود كه در جهت افزايش توانايي هاي عضلات و ايجاد هماهنگي بين آنها. به زبان ديگر اين بخش از هدف هاي آموزشي  به گونه اي است كه انجام آنها نيازمند همكاري اعصاب (سيستم عصبي) و ماهيچه هاست. مهارت هايي مانند : نوشتن ، دويدن ، خياطي كردن ، رانندگي كردن ، كار آزمايشگاهي انجام دادن ، نقاشي كردن و...   سطوح آن عبارتند از : مشاهده و تقليدكردن ، مستقل اجرا كردن ، دقت كردن همراه با سرعت ، با هماهنگي انجام دادن ، عادي شدن.

 مشاهده وتقليدكردن:

حالتي است كه كه فرد بدون كمك و راهنمايي ديگران نمي تواند كاري را كه جنبه حركتي دارد درست انجام دهد . اما او مي تواند با مشاهده ي مراحل مختلف يك مهارت كه توسط مربي انجام مي شود، تقليد نموده و آن را انجام دهد.

مستقل اجرا كردن

در اين مرحله سطح يادگيري از مرحله قبلي مقداري بالاتر است و ميزان وابستگي يادگيرنده به مربي بسيار ناچيز است . اما نظارت و هدايت مربي ادامه دارد. به زبان ساده تر انجام عمل بدون وابستگي به مربي اما با نظارت او .

دقت كردن همراه با سرعت

در اين مرحله فراگير كار را با سرعت و ظرافت بيشتر از مرحله قبل انجام مي دهد ، اشتباهات خود را كاهش مي دهد  اما نظارت و راهنمايي مربي همچنان كارساز است، اين مرحله در واقع انجام عمل با سرعت و رقت بيشتر از مرحله قبل اما همچنان با نقش داشتن مربي در انجام كار.

 با هماهنگي انجام دادن (هماهنگي حركات)

هماهنگي حركات ، يعني برقراري هماهنگي بين مجموعه اي از اعمال ، بارعايت نظم و كارايي لازم .در اين سطح از يادگيري فراگير توانايي انجام دادن هماهنگ چندين حركت را بطور همزمان دارد. مثلاً در حالي كه متني را مي خواند، بدون نگاه كردن به دكمه هاي كيبورد كامپيوتر ، تايپ مي كند. درواقع ايجاد هماهنگي بين مجموعه اي از اعمال مرتبط است.

عادي شدن:

در اين سطح فراگير بطور خودكار به انجام كار يا فعاليت مورد نظر به راحتي و عادي مي پردازد. مانند رانندگي كردن بطور عادي و انجام عمليات لازم به اقتضائ شرايط به صورت خودكار