منابع توليد گاز مونوكسيد كربن:

عمده ترين منبع توليد اين گاز سوختن ناقص نفت و گاز است ولي اصولاً در اثر احتراق هر نوع ماده سوختني خصوصاً در محيط هاي در بسته و فاقد اكسيژن ممكن است توليد شود . در منزل استفاده از آبگرمكن يا بخاري هاي مست عمل يا داراي نقص فني و فاقد دودكش يا داراي دودكش بدون عملكرد مناسب بيشترين موارد ابتلا به مسموم يت را تشكيل مي دهد . به علت بي رنگ و بي بو بودن اين گاز ممكن است وجود آن در محيط تا زمان ايجاد علايم مسموميت شديد مورد توجه واقع نگرددد و در نتيجه درمان را با مشكل مواجه نمايد.

علايم باليني:

بسياري از علائم مسموميت با منو اكسيد كربن شبيه به علائم سرماخوردگي است و اكثر افراد فكر مي كنند به دليل سردي هوا دچار سرماخوردگي شده اند.

ابتلاي تمام افراد خانواده به علايمي شبيه به آنفلوآنزا،بروز مسموميت در افراد را نشان مي‌دهد.

سردرد،ضعف جسماني،سرگيجه و بي قراري،تهوع،استفراغ،خميازه كشيدن بيش از حد و كاهش ديد از علايم عمومي مسموميت‌ها است.

خواب آلودگي شديد،كسلي،خستگي و كاهش قدرت عضلاني از جمله علايم اوليه مسموميت در افراد است.

افراد با خارج شدن از فضاي آلوده مي‌توانند از پيشرفت مسموميت منو اكسيد كربن پيشگيري كنند.

علايم پاياني مسموميت با گاز منواكسيدكربن (CO) مانند كبودي دست،دور لب‌ها و نوك انگشتان است و فرد در نهايت دچار تنگي نفس شده و فوت مي‌كند.

بايد ضمن تماس با اورژانس ۱۱۵،فرد مسموم از محيط آلوده به هواي آزاد منتقل،يقه پيراهن و كمربند و لباس هاي تنگ وي باز و در صورت امكان اكسيژن دهي انجام شود.

خارج كردن افراد مسموم از محيط آلوده و قرار دادن آن ها در محيط باز از مهمترين اقدامات پيشگيري از عوارض ناشي از مسموميت با گاز سمي منوكسيد كربن است.

كودكان،زنان باردار و سالمندان آسيب پذيرترين گروه در معرض خطر مسموميت با گاز سمي منوكسيد كربن هستند و علايم مسموميت در آنها سريع تر و با شدت بيشتري بروز مي كند.

براي پيشگيري از مسموميت با منوکسيد کربن لازم است در مكان هايي كه از سيستم گرمايشي مانند شومينه و بخاري استفاده مي شود،درز و پنجره به طور كامل بسته نباشد و از قراردادن آبگرمكن در فضاي بسته جلوگيري شود.

 از ساخته شدن آشيانه پرندگان بر دودكش ها كه خود يكي از دلايل شايع گازگرفتگي است جلوگيري شود.همچنين لازم است از دودكش هاي داراي كلاهك مخصوص به شكل H استفاده شود.